تعويض در دقيقه ١٢٠
اسپادانا خبر| سيدفريورموسوى
هميشه تماشاى بازى هاى تيم ملى فوتبال كشورمان براى علاقه مندان و هواداران پر تعداد آن از جذابيت خاصى برخورداربوده و هست و به ياد داريم كه چه روز و شب هايى كه براى ديدن بازى اين تيم لحظات را سپرى كرده و در انتظار نمايش تحسين برانگيز آن پاى قاب شيشه اى با تخمه و چایى مهيا بوده ايم! اما مدت هاست كه از اين تيم نمايش هاى خوب هميشگى اش را شاهد و نظاره گر نيستيم و ديگر دل و دماغ وقت گذاشتن براى تماشاى اين فوتبال ملی مريض را نداريم.
نمايش هاى اخير اين تيم نشان از فلج بودن كارهاى تركيبى آن، ويروسى بودن سيستم دفاع و حمله آن و خلاصه بيمار بودن اين تيم ملى مى دهد!
مدت هاست از شادابى در تيم، بازى هجومى و آن گلهاى زيبا حتى تكنيك هاى زيباى فردى ايرانى در اين تيم نمايى به چشم نمى خورد. بازى عجولانه، بى برنامه، سردرگم، بى رمق و محتاطانه اين روزهاى تيم ملى با يك دوجين مربى برروى نيمكت آن همه هواداران را عصبى كرده و به نوعى فوتبالدوستان را از حمايت فوتبال ملى دور كرده است. حالا ديگر كسى دلش براى اين تيم نمى تپد و ميلى به نشستن پاى قاب تلويزيون و تماشاى بازى اين تيم بيمار ندارد!
فوتبال ملى و منطقى ايران حالا جاى خود را به فوتبال بى منطق، عصبى، پير و بى برنامه داده است تا جايى كه در تورنمنتى چون كافا با دعا ، سلام و صلوات به مصاف حريفانى چون هند و تاجيكستان رفته و در نهايت و در ديدار فينال بازى را به گربه سياه فوتبال ايران واگذاركرديم اما اين پايان كار نيست. فوتبال ايران با اين كادر فنى در مرداب بزرگى اسيرشده است و تا دير نشده و براى فرار از اين كه در جام جهانى زنگ تفريح جام نشويم بايستى اين كادر را تعويض نمود آنهم در دقيقه ١٢٠؛ درست مثل زمان دريافت گل در ديدار فينال آنهم از ازبكستان موذى!
