فساد یک مَرض مسری است

محسنی‌اژه‌ای در نشست با مسئولان و کارکنان مرکز حفاظت و اطلاعات قوه قضاییه در سراسر کشور اظهار کرد:

گزارشی علیه مسئولان قضایی دریافت کنم او را صدا می‌زنم و از او سوال می‌پرسمو

به گزارش اسپادانا خبر، او گفت:

همانطور که رهبر معظم انقلاب مکرراً فرمودند، قوه قضاییه باید مأمن و ملجاء و مورد اعتمادِ همه مردم باشد و هر فردی در هر جایی احساس کرد که حقی از او ضایع شده است بتواند به قوه قضاییه مراجعه کند و استیفای حق کند. 

وی با اشاره به ارزش والای نهاد قضا در ذهن و ضمیر مردم جامعه گفت:

قوه قضاییه دستگاهی است که کوچکترین سیاهی و لکه‌ای در آن برجسته می‌شود؛ مردم بیش از سایر دستگاه‌های حکومتی از قوه قضاییه انتظار شفافیت و سلامت دارند چرا که این قوه قضاییه است که کجی‌ها و اعوجاجات را اصلاح و مرمت می‌کند؛ این قوه قضاییه است که با فساد و مفسد به مقابله برمی‌خیزد؛ این قوه قضاییه است که برای مردم استیفای حق می‌کند؛ فلذا اگر دستگاه قضایی مورد آسیب و لطمه قرار گیرد و مَلکوک شود، سایر ساحت‌ها و بخش‌های اجتماعی نیز متحمل زیان و غَبن می‌شوند. ما در قوه قضاییه باید هر چه می‌توانیم تلاش و مجاهدت کنیم تا بیش از پیش مورد اعتماد و وثوق مردم باشیم؛ ما باید تدابیری اتخاذ کنیم و راهکار‌هایی در پیش گیریم که بیش از پیش بر اعتماد مردم نسبت به قوه قضاییه بیفزاییم. قطعاً طی بیش از چهار دهه اخیر تلاش‌ها و مجاهدت‌های زیادی صورت گرفته که قوه قضاییه حقیقتاً ملجاء و مأمن و مُعتمد مردم باشد؛ اما باید این امر را تکمیل کرد و در این مسیر بر مجاهدت و سختکوشی خود بیفزاییم.

او اعتماد و رضایت مردم نسبت به قوه قضاییه را امری بسیار حیاتی دانست و گفت:

باید از خود بپرسیم که در مسیر جلب اعتماد مردم به قوه قضاییه، آیا همه اقدامات مقتضی، تاکنون انجام شده است؟ آیا راهی بوده که نرفته باشیم و تدبیری بوده که اتخاذ نکرده‌ایم؟ آیا ما برای جلب اعتماد و رضایتمندی مردم به قوه قضاییه، نهایت تلاش و مجاهدت خود را کرده‌ایم، اما موانعی بر سر راه بوده است؟ آیا توانسته‌ایم این موانع را برای مردم تشریح و تبیین کنیم، به گونه‌ای که مردم به این باور برسند که کوتاهی و قصور از ما نبوده است؟ اینها سؤالاتی است که همه ما مسئولان قضایی باید در باب آنها، تأمل کنیم. باید همه مردم از هر صنف و گروه و سلیقه‌ای، این باور برای‌شان نهادینه شود که قوه قضاییه حقیقتاً ملجاء و مأمن آنهاست؛ برای تحقق صددرصدی این مهم، شاید لازم باشد ابتکارات و راهکار‌هایی نوآورانه را اتخاذ کنیم؛ برای نمونه، فردی را تصور کنید که حقیقتاً ذی‌حق است اما ادلّه، برهان و مدرکی برای اثبات حقانیت خود ندارد و قاضی نیز اسنادی را در اختیار ندارد که بواسطه آن اسناد، نسبت به حقانیت آن فرد، عِلم آورد؛ در اینجا قطعاً رأی صادره برای آن فرد، مطلوب نیست و احتمالاً فردِ مزبور با نارضایتی و بی‌اعتمادی محکمه را ترک می‌کند؛ در اینجا باید راهکاری بیندیشیم و تدبیری اتخاذ کنیم و طرحی دراندازیم که حتی آن فرد نیز در نهایت رضایت و اعتماد، از محکمه خارج شود و چنانچه بار دیگر، خود را در قضیه‌ای، ذی‌حق احساس کرد، مجدداً به عدلیه رجوع کند و اطمینان داشته باشد که حقش استیفا می‌شود.

رئیس قوه قضاییه در ادامه با اشاره به اهمیت مبارزه همه‌جانبه با فساد گفت:

فساد یک مَرض مسری است؛ باید بیش از آنچه که تا امروز انجام داده‌ایم با فساد و مفسد و بالاخص ریشه‌ها و گلوگاه‌های فساد مبارزه کنیم؛ در این مسیر نیز نیازمند اتخاذ برخی تدابیر و راهکار‌های نوآورانه و علمی‌تر هستیم. باید مبارزه ما با فساد دربرگیرنده همه ساحت‌ها و مصادیق فساد و فسادزا باشد لکن چنانچه در وهله نخست، این مهم مقدور نبود، باید ابتدا به سراغ آن دسته از ساحت‌ها و مصادیق فساد برویم که ریشه‌کن کردن آنها از اهمیت و بازدارندگی بیشتری برخوردار است و وقتی با آن فساد و مرتکبانش برخورد شود، حساب کار دست کسانی در بخش‌های دیگر نیز می‌آید که چنانچه مرتکب فساد شوند، نقره داغ می‌شوند و با آنها در نهایت جدیت و بدون اغماض برخورد می‌شود. برخی معتقدند باید با فساد و مفسد به صورت علنی و آشکار برخورد کرد و بازدارندگی در امر مبارزه با فساد، به این ترتیب حاصل می‌شود؛ در مقابل، عده‌ای معتقدند که همین مبارزه‌ی علنی و آشکار با فساد و مُتفرعات آن، از جمله دمیدن بر شیپور فساد، خود امری است که سبب ازدیاد فساد و بی‌اعتمادی مردم می‌شود؛ دقیقاً همین نکته را چند روز پیش در جلسه با اصحاب رسانه، یک شخصیت رسانه‌ای به من گفت. خُب ما باید چه کنیم و چه راهکاری اتخاذ کنیم که مبارزه‌مان با فساد و مفسد، هم بازدارنده، شرعی، قانونی و قاطع باشد و هم خالی از وجوه آسیب‌زا باشد؟ اینجا عرصه‌ای است که نیاز به تدبر و تدبیر و اتخاذ راهکار‌های نوآورانه دارد.

او با بیان این که مبارزه با فساد درون قوه‌ای با قدرت ادامه دارد ادامه داد:

 در مقاطعی در قوه قضاییه، استجازه‌هایی اخذ شد و مقرراتی مصوب شد تا مبارزه با فساد و محاکم رسیدگی به فساد، علنی و قابل انتشار و شفاف باشند؛ بعد‌ها بعضاً نسبت به خودِ آن شفافیت نیز اعتراضاتی صورت گرفت و اعلام شد که این شفافیت نه تنها بازدارنده نیست بلکه آسیب‌زا نیز می‌باشد. اعتقاد من آن است و بار‌ها تاکید کرده‌ام که رویکرد حفاظت و اطلاعات قوه قضاییه باید طبیب‌گونه و پیشگیرانه باشد؛ اعتقاد راسخ دارم اگر فردی لغزش کرد باید در همان گام نخست، دست او را گرفت، نه اینکه اجازه داد او در گام‌های بعدی نیز بلغزد و سپس برای مچ‌گیری به بالای سر او رفت؛ ما باید به فردی که لغزش کرده، فرصت جبران دهیم و زمینه را برای توبه و اصلاح او فراهم آوریم.

وی گفت:

برای حفاظت و صیانت از افراد از راه‌های ناصحیح وارد نشویم. از کسانی که زمینه‌های لغزش فکری دارند نیز باید بسیار مراقبت کرد؛ بعضاً رگه‌هایی از وجود لغزش فکری در یک فرد، سبب انحطاط او را فراهم می‌آورد. هر فردی در هر جایگاهی لغزید و مرتکب خطا شد، ناگوار است، اما خطا و لغزش فردی که منصب بالاتری دارد ناگوارتر و سهمگین‌تر است؛ فلذا باید نسبت به مسئولان و مقامات نیز مراقبت و صیانت بیشتری داشت تا مبادا آنها بلغزند و خطا کنند؛ همچنین باید نهایت مراقبت و صیانت را از خودِ مجموعه‌ها و نیرو‌های حفاظتی و اطلاعاتی داشته باشیم تا مبادا کوچکترین لکه‌ای در صفحه سفید کاری آنها مشاهده شود